logo jongleren
Opinie

Als we nu weer gewoon gaan lesgeven


Op dit moment ben ik aan het werk met het schrijven van het meerjarenbeleidsplan en dat is altijd weer een uitdaging en leuk om te doen. Het valt niet altijd mee om los van de waan van de dag tijd te vinden voor het schrijven van zo’n plan.  Mails en telefoontjes stromen binnen rond thema’s over het lerarentekort, onduidelijkheid over de wijze waarop de financiering van de achterstandsmiddelen gaat uitpakken, ontwikkelingen op het gebied van passend onderwijs, de lokale onderwijskalender van de gemeente, AVG-problematiek, de aanname van de nieuwe personeelsmedewerker, enz., enz. Tijd dus voor het maken voor Q2 tijd: belangrijk en niet urgent zoals we geleerd hebben tijdens onze Covey dag.

Door Peter Jonkers, directeur-bestuurder Primo Schiedam


Uitdagingen genoeg voor de komende jaren, maar waar focussen we ons op binnen de organisatie? Voor mij is één ding duidelijk: er zal focus moeten zijn op het vinden van personeel dat voor Primo op onze scholen wil (blijven) werken. Zorgen voor een prettige en uitdagende werkomgeving, waar de zaken zo geregeld zijn dat de werkdruk te behappen is en met plezier gewerkt wordt aan het geven van goed onderwijs.

In dat kader stuitte ik onlangs op het boek met de titel: ‘En als we nu weer eens gewoon gingen lesgeven’. De schrijvers van het boek leggen stap voor stap uit hoe de werkdruk in schoolorganisaties te verlagen is en hoe daardoor ruimte ontstaat om vakmanschap te ontwikkelen. Ze presenteren een kwaliteitsaanpak die eenvoudig en efficiënt is. En dat zorgt ervoor dat situaties die op elke school voorkomen gestroomlijnd worden, dat er niet of nauwelijks wordt vergaderd en dat de leraar tijd heeft om goed onderwijs te geven.

Een aanpak, die naadloos lijkt aan te sluiten op wat binnen Primo naar voren kwam tijdens de denktankbijeenkomsten. Hier is door leerkrachten uitgesproken dat het vakmanschap van de leraar weer centraal zou moeten komen te staan in de besluitvorming rond het te geven onderwijs. Dat we scholen moeten creëren waar dit vakmanschap zich verder kan ontwikkelen en waar zaken als gezien worden, vertrouwen, verbinding, uitwisseling, contact & reflectie, moed en lef sleutelwoorden zijn. Het is niet voor niets dat vijf van onze MT’s  twee jaar maandelijks voor een opleiding zijn afgereisd naar Amsterdam om hier gehoor aan te geven.

Dit wordt dan ook het belangrijkste uitgangspunt voor ons beleidsplan: de leraar (lees: onderwijsgevenden, dus ook onderwijsassistenten en leraarondersteuners) centraal. Wat we daarbij nodig hebben, is leiderschap. Wanneer jullie dit lezen, hebben we de studiedag over Covey achter de rug. Want leiderschap begint met leiding geven aan onszelf en daarmee richting geven aan ons eigen (werk)leven.

Hmmm, dit overdenkend begin ik het schrijven van ons beleidsplan steeds leuker te vinden. Binnenkort wordt dit besproken in de GMR en is het te zien op onze website, waarbij de mogelijkheid wordt geboden om te reageren. Zo ontstaat er uiteindelijk een plan dat van ons allemaal is en waarmee bovenstaand ideaalbeeld al een stukje dichterbij is.

Ik kan niet wachten…


Datum: 18 oktober 2018