logo jongleren
Artikel

Daar gaat ze…


Willy Cieremans van De Singel zet de vrijwilligers binnen de Primo-scholen graag in het zonnetje. Dat doet zij in een mooi verhaal over hoe bijzonder deze mensen zijn en hoe zij worden gewaardeerd. ‘Vrijwilligers zijn de mensen die de school als een geoliede machine laten draaien’, aldus Willy. Daarbij denkt ze in het bijzonder aan die ene, eigenlijk onmisbare, vrijwilliger die onlangs De Singel echt heeft verlaten…

Door Willy Cieremans, obs De Singel 


Op De Singel doet iedereen zijn best om de kinderen een goede toekomst en een fijne schooltijd te bieden. Er worden gewoonten aangeleerd waar kinderen hun hele leven iets aan kunnen hebben. Ook worden de lessen en manieren om les te geven door leerteams onderzocht op bewezen effectiviteit om ze daarna gedreven toe te passen: een geweldige samenwerking van het team. Er is een gloednieuw gebouw waar rust, ruimte en een warme sfeer is gecreëerd voor leerlingen en leerkrachten. De andere twee gebouwen van De Singel worden in dezelfde sfeer gebracht om de eenheid te behouden in de school. Er zijn professionele leerkrachten en andere vakmensen aan het werk, zoals conciërges en een directrice die er voor de mensen is. Deze mensen worden al vaak genoemd, maar nu gaat het om andere mensen: de vrijwilligers.

Singelmensen

Vrijwilligers zijn De Singel-mensen die de school als een geoliede machine laten draaien. Zoals een Edgar Radke die nog altijd onze gentleman conciërge is. John Buis, ook een gewaardeerde conciërge die heel goed op zijn gebouw past en ervoor zorgt. Henk Wadman, met zijn toetswerk. Melanie Axwijk die overal inspringt, maar ook maaltijden kookt op woensdagmiddag. Ouders die altijd komen voor allerlei klussen, zoals Anja en Sandra. En last but not least: Greet van de Wetering!

Deze laatste is heel belangrijk voor de school en ze gaat weg, weg van school. Nee, de school stort daardoor niet in natuurlijk, hoewel… in haar geval twijfelen we een beetje. Greet van de Wetering is achttien jaar lang een van onze conciërges geweest, waarvan de laatste zes jaar vrijwillig. Ze is inmiddels 71 jaar en heeft nu echt De Singel verlaten.

We willen er nog niet aan, want ze blijft onze moederlijke, wijze Greet. Ze kwam de school met een rollator binnen en verzet ondanks die rollator bergen werk. Iedereen die haar nodig had, stond ze rustig en beleefd te woord. Ze was efficiënt en liet zich niet van de wijs brengen, vroeger ook niet. Altijd bleek ze verstandig, op allerlei vlakken. Mede daarom vond ze het onnodig om haar kleding vuil te laten worden door haar werk, dus stelde ze de vorige directrice voor om een wit schort te dragen. Ze trok zich niets aan van de blikken van mensen die niet precies wisten of Greet een verpleegster was, een werkster of een conciërge. Onze huidige directrice Inge Werneke vond het eveneens goed, het schort is dan ook ‘evidence based’.

Efficiënt als ze was, hield ze tijd over om andere nuttige zaken te doen. Een tijdlang gaf ze Nederlandse les aan Turkse moeders die nog niet veel van onze taal wisten. Dit deed ze op school en later gaf ze die lessen in het buurthuis aan het Boerhaaveplein. Ze kon er echt van genieten als er resultaat geboekt werd en moppert nog steeds een beetje als ze denkt aan degenen die hun huiswerk niet deden. Zelf had ze vroeger graag verder geleerd om archeologe te worden, maar, zoals toen vaker het geval was, stond het er thuis financieel niet best voor en moest ze werken vanaf haar vijftiende. Hier moppert ze echter helemaal niet over. Wat ze kon, heeft ze gedaan.

Niet alleen Greet, maar alle vrijwilligers binnen de Primo-scholen zijn bijzonder en ze worden zeer gewaardeerd. Bedankt allemaal!


Datum: 15 april 2019