logo jongleren
Artikel

Kanjertraining: ken jij Mister Peanut al?

Geplaatst op: 8 juli 2019

Laten we voor de klas weer meer verhalen vertellen. Dat maakt de lessen leuk en interessant en zorgt ervoor dat je een groep kinderen hebt die in fantasie verder kunnen. Het is ook een manier om kinderen die op school vastlopen te helpen. Om jullie te inspireren vertelt Jacob Mannessen, voormalig directeur van De Poldervaart, jullie graag over Mister Peanut. Hoofdrolspeler in een ouder-kindtraining van Kanjer.

Door Jacob Manessen


Ik heb verschillende jaren als Kanjertrainer gewerkt in de orthopedagogische praktijk van het samenwerkingsverband van Schouwen-Duiveland. Op het eiland hadden we net als in de rest van Nederland kinderen die of te angstig, te overheersend of continu de draak steken met zichzelf en anderen staken. Er was op het eiland geen duidelijk aanpak om kinderen die het moeilijk hadden te helpen. Op de SBO De Meie is men begonnen met de Kanjertraining en na een periode werken met de kanjertraining bleek er ook een ouder-kindtraining te zijn die volgens Kanjer uiterst effectief was/is om kinderen die vastlopen op school te helpen.

De orthopedagoog, de ib-er van de Meie, de stafmedewerker van het samenwerkingsverband (ecologische pedagoog) en de coördinator van het van samenwerkingsverband (onderwijskundige) hebben een training bij Kanjer gevolgd en mochten een praktijk op starten. Na deze training zijn we als team begonnen en hebben we trainingen gegeven aan kinderen en ouders.

De leidraad van de training is het verhaal van Mister Peanut. Mister Peanut is een zwerver die voor de collega’s die met Kanjer werken een bekende is, maar is voor de collega’s die met een andere methode werken een onbekende.

 

Maak kennis met Mister Peanut

Mister Peanut is heel jong vanuit Engeland naar Nederland gekomen. Hij kent zijn eigen geschiedenis niet. Hij heeft al jaren geen normaal contact gehad met andere mensen en moet leren om met de normale wereld om te gaan. Het verhaal wordt in de ouder-kindtraining vertelt als de eigen geschiedenis van de verteller. Ik heb Peanut ontmoet en hem alles geleerd. Juist dat is zo leuk in het verhaal.

Ik ontmoet Peanut op de kattenboot in Amsterdam. Ik hoor een raar geluid en er blijkt iemand te slapen in het vooronder. Dat is Peanut. Omdat hij zich een paar jaar niet gewassen heeft, stinkt hij onvoorstelbaar en moet hij van mij direct weg. Als hij dan, toch wel zielig, wegloopt, roep ik hem terug en raken we aan de praat. Hij vertelt me zijn levensverhaal en ik besluit hem te helpen. Eerst zet ik hem onder de douche en zorg ik voor oude, maar wel nette, kleding.

Dan neem ik hem mee in allerlei situaties. We gaan op bezoek en hij stelt zich voor door in plaats van zijn hand zijn been uit te steken of een andere kant op te kijken als hij een hand schudt. Dit doe ik voor met de groep kinderen en ouders en vraag dan feedback van de kinderen. Zij weten hoe dat moet en geven aanwijzingen. Voor kinderen aan de rand van het autistisch spectrum zijn deze verhalen perfect. Kinderen aan de rand van het autistisch spectrum kunnen veel zaken begrijpen, maar andere zaken moet hen worden uitgelegd. Met het verhaal van Mister Peanut doe je dat.

Mister Peanut en ik lopen op straat en komen langs een snackbar en ik koop een patatje voor hem.

Hij zegt niets en loopt met een boos gezicht naast me. Daar snap ik niks van en ik vraag: “waarom ben je boos?” Hij zegt dat hij niet boos is en ik leg hem uit dat je naar een gezicht kijkt en luistert of wat op het gezicht te lezen staat, overeenkomt met wat de ander zegt. Dat snapt hij en hij zegt dat hij daarop zal letten. Even later lopen we op straat en er wordt een hond aangereden. De bazin van de hond zit bij de hond om hem rustig te houden. Iemand zegt: “Wat zielig.” Peanut zegt dan dat het niet zielig is, want de vrouw kijkt niet zielig en huilt niet. De mensen om hem heen worden boos en ik neem hem snel mee, want anders had hij ruzie gehad. Kinderen hebben direct door wat er mis is en kunnen uitleggen waarom de vrouw niet huilt.

Kinderen met een lichte vorm van autisme willen meer weten over waarom de vrouw niet huilt. Een prachtig moment om op gevoelens in te gaan.

Daarna lopen we langs een openluchttheater en daar maken clowns mensen aan het lachen. Ze zijn erg goed en bij sommige lopen de tranen over hun wangen. Peanut springt de ring in zegt tegen de clowns dat ze moeten stoppen, want ze maken mensen aan het huilen. Weer leuk om de verwarring over wat emoties zijn aan de orde te stellen.

Door dit met ouders te doen, hebben ze beter beeld over de reacties van hun eigen kind en andere kinderen in een groep.

Het verhaal is als ik het vertel mijn verhaal en kinderen vragen dan ook vaak hoe het nu met Mister Peanut gaat. Voor hen leeft hij en heeft hij als deze gekke dingen gedaan. Als wij voor de klas weer verhalen gaan vertellen maken we de lessen leuk en interessant en heb je een groep kinderen die in fantasie verder kunnen.

Regelmatig worden er bij de Primo Academie incompany kanjertrainingen georganiseerd voor licenties A, B en C.  Neem voor meer informatie contact op met Nichola Capel (n.capel@primoschiedam.nl).